Każda barwa ma trzy podstawowe cechy, które można odpowiednio wykorzystać. Cechami tymi są: odcień, nasycenie i jasność barwy. Jeżeli mówimy „barwa czerwona” – to nie mówimy jeszcze wszystkiego o konkretnym odcieniu tej barwy, albowiem odcieni barwy czerwonej może być bardzo dużo. A skąd to pochodzi?  Jeśli promień światła białego przepuścić przez szklany pryzmat, wówczas to jednolite białe światło zostaje rozszczepione na mnóstwo świateł o różnych barwach, które na ekranie przed pryzmatem utworzą pasek świetlny wielo-barwny, jakby miniaturową tęczę, czyli widmo. W widmie tym zobaczymy pewną prawidłowość: oto na jednym jego końcu zawsze będziemy mieli odcień fioletowy, który stopniowo przechodzi w odcień ciemnoniebieski (indygo), ten znów w typowo niebieski, niebieski w zielony, zielony w żółty, żółty w pomarańczowy i wreszcie ten ostatni – w czerwony.

Takimi zasadami kieruje się każda z renomowanych produkujących farby olejne. Przy tym pomiędzy jedną a drugą barwą takiej farby nie ma żadnej granicy; jedna farba olejna zwykle przechodzi w drugą stopniowo, co ma niebagatelne znaczenie już na etapie ich produkcji przez wyspecjalizowanych producentów. Widzimy mnóstwo odcieni pośrednich, także to widmo obejmuje wprost nieskończoną liczbę różnych odcieni barwnych, z których oko człowieka o normalnym widzeniu barwnym może odróżnić najwyżej około 200.